شب قدر

قطار باغ بهشت است و باز مانده درش

به سمت و سوی دلم آمده ست و سوزن بان

فرشته ایست که قرآن گرفته روی سرش

صدا از آینه و سنگ در نمی آید

کسی که غرق تو باشد نمی رسد خبرش

شبی ست روز تر از صد هزار سال و دریغ

ازین دلی که درین شب شکسته بال و پرش

سیاه نامه تر از خود... تو آبرو دادی

خودت مریز،خودت جمع کن،خودت بخرش

بگیر دست زمین را،زمانه تلخی ست

ببر زمین و زمان را به سمت خوب ترش

کجاست آنکه به تقدیر خلق آگاه است

سلام و عرض ارادت،به ساحت نظرش

مسافران قطار بهشت در شب قدر

دعا کنید که او باز گردد از سفرش